حدود پنجاه سال است که فرهنگ آپارتمان نشینی در ایران دارای جایگاه گردیده است که.این فرهنگ بدون داشتن بستر و زیربستر لازمه در ایران دارای جایگاه شد و تاکنون نتوانسته ایم مشگلات این مورد را که به یک معضل تبدیل شده را حل کنیم . آپارتمان سازی مد روز شد و ساختمانها با ارزش و بی ارزش یکی بعد از دیگری تخریب و مجتمع های اداری و مسکونی بجای آن ساخته میشوند . ما را به زندگی در آ پارتمان خوگرفته ایم ، عادت یکی از خصلت های انسانی است . اما ره آورد این فرهنگ چه بوده وچه از دست دادیم و چه گرفته ایم که در این مقاله به آن پرداخته خواهد شد.
