دیوار برلنی

دیوار برلنی از ترکیب شمع‌های فولادی (پروفیل) یا بتنی به همراه رویه بتنی (شات) می­باشد. شمع­ها به منظور تأمین گیرداری لازم برای پروفیل‌ها بوده و طول آن به میزان 25 تا 35 درصد از عمق کل گود پائین‌تر از رقوم کف گود در نظر گرفته می­شود. شمع­های فولادی با انتهای گیردار بوجود می­آید و برای جلوگیری از ریزش خاک بین پروفیل‌های فولادی، رویه‌های بتنی پیش ساخته و یا در جا در محل قرار داده می‌شوند. در مورد اجرای رویه ­های بتنی درجا مراحل کار بدین صورت است که پس از انجام خاکبرداری، شبکه آرماتور بین پروفیل­ها قرار داده شده و بعد از قالب­ بندی، بتن­ ریزی صورت می­گیرد. در بسیار از پروژه­ های شهری از ترکیب مش- شات به جای قالب بندی بتن ریزی استفاده میشود. از مهمترین مزایای دیوار برلنی امکان محاسبه تغییر شکل­هاست. بررسی تغییر شکل‌ها به کمک نرم افزار Plaxis صورت می­گیرد. محاسبات سازه‌ای دیوار برلنی بر اساس نتایج آنالیزهای تنش- تغییر شکل انجام می‌گیرد.

عرشه های فولادی مرکب

استفاده از عرشه های فولادی برای سازنده ها به عنوان قالب دائمی و پلت فرم ساخت و ساز بسیار جذاب بود و از سمت دیگر یک جایگزین جذاب تر برای دال های بتنی تقویت شده به حساب می آمد. در سال 1938، مهندسان از یک سیستم غیر کامپوزیت کف سلولی در ساختمان های صنعتی استفاده می کردند.