توسعه پایدار یا Sustainable Development ایجاد تعادل میان توسعه و محیط زیست است. در سال 1980 برای نخستین بار نام توسعه پایدار در گزارش سازمان جهانی حفاظت از منابع طبیعی (IUCN) آمد. این سازمان در گزارش خود با نام استراتژی حفظ منابع طبیعی این واژه را برای توصیف وضعیتی به کار برد که توسعه نه تنها برای طبیعت مضر نیست، بلکه به یاری آن هم میآید. پایداری میتواند چهار جنبه داشته باشد: پایداری در منابع طبیعی، پایداری سیاسی، پایداری اجتماعی و پایداری اقتصادی.
در این تحقیق سعی شده است در خصوص میزان اهمیت کشورها به تخصص و مهارت شغلی و تاثیر آن بر سازمان و اقتصاد مورد ارزیابی قرار گیرد و با بررسی ابعاد مختلف منابع انسانی و راههای توسعه نیروی کار متخصص به عنوان اصلی ترین موضوع در اثر بخشی سازمان و آثار بی توجهی به این اصل که منجر به فرار مغزها ،عدم اثر بخشی سازمان ، رشد و رکود اقتصاد ی کشورها می باشد را بیان کنیم. در این راستا به بررسی برنامه های آموزشی و به طور خاص برنامه های آموزش و پرورش همچنین آموزش عالی در ایران و کشورهاش جهان سوم از یک سو و کشورهایی نظیر فرانسه،آلمان غربی، هلند و شوروی سابق از سوی دیگر پرداخته ایم.
همچنین برنامه های کشورهای فوق والذکر را در شیوه های استخدام و بکار گیری نیروهای متخصص و شایسته مورد بررسی قرار گرفته است.
ما دراين تحقيق به دنبال پاسخ به اين سؤال هستیم که کشورهای مختلف تا چه اندازه به تخصص و شایسته سالاری اهمیت می دهند؟ دراین راستای تاثیر متغیرهای آموزش و شیوه استخدام را مورد بررسی قراردادیم.
